Primer Canto de Carmina Burana Manus ferens munera pium facit impium; nummus iungit federa, nummus dat consilium; nummus lenit aspera, nummus sedat prelium. nummus in prelatis est pro iure satis; nummo locum datis vos, qui iudicatis.

Nummus ubi loquitur, fit iuris confusio; pauper retro pellitur, quem defendit ratio, sed dives attrahitur pretiosus pretio. hunc iudex adorat, facit, quod implorat; pro quo nummus orat, explet, quod laborat.

Nummus ubi predicat, labitur iustitia, et causam, quae claudicat, rectam facit curia, pauperem diiudicat veniens pecunia. sic diiudicatur, a quo nichil datur; iure sic privatur, si nil offeratur.

Sunt potentum digiti trahentes pecuniam; tali preda prediti non dant gratis gratiam, sed licet illiciti censum censent veniam. clericis non morum cura, sed nummorum, quorum nescit chorum chorus angelorum.

«Date, vobis dabitur: talis est auctoritas» danti pie loquitur impiorum pietas; sed adverse premitur pauperum adversitas. quo vult, ducit frena, cuius bursa plena; sancta dat crumena, sancta fit amena.

Haec est causa curiae, quam daturus perficit; defectu pecuniae causa Codri deficit. tale fedus hodie defedat et inficit nostros ablativos, qui absorbent vivos, moti per dativos movent genitivos. 2 «Responde, qui tanta cupis!» modo Copia dicat. «Pone modum! que vis dono.» - «Volo plena sit arca.» - «Plena sit!» - «Adde duas!» - «Addo.» - «Si quattuor essent, Sufficerent.» - «Sic semper agis: cum plurima dono, Plus queris, nec plenus eris, donec morieris.»